Ekonomia i Finanse

Jest to łączna wartość wyrażona w pieniądzu końcowych dóbr i usług wytworzonych w danym kraju w danym roku. Jest pojęciem ekonomicznym, oznaczającym jeden z podstawowych mierników dochodu narodowego stosowanych w rachunkach narodowych. Wartość wytworzonych usług i dóbr finalnych oblicza się odejmując od produkcji całkowitej wartość dóbr i usług zużytych do tej produkcji. Oznacza też sumę pieniężną wartości konsumpcji, inwestycji, państwowych wydatków na zakup dóbr i usług oraz eksportu netto. Jest najbardziej syntetycznym miernikiem rezultatów działalności całej gospodarki. Stanowi niezastąpione źródło danych do analiz sytuacji ekonomicznej. Produkt Krajowy Brutto może być nominalny, który oblicza się według bieżącej wartości pieniądza, oraz realny według realnej wartości pieniądza, a więc oczyszczony z wpływu inflacji. Czyste PKB jest złą miarą dobrobytu społeczeństwa, ponieważ nie uwzględnia liczby ludności. Z tego powodu jako miarę dobrobytu powszechnie używa się PKB w przeliczeniu na osobę; ale o to uznaje się za niedokładne, ponieważ nie uwzględnia produkcji nie rejestrowanej oraz produkcji gospodarstw domowych przeznaczanej na własne potrzeby, wartości czasu wolnego, różnic cen w poszczególnych krajach i nie pokazuje jakości usług, zwłaszcza państwowych. Produkt Krajowy Brutto podlega stałym zmianom, zazwyczaj wzrostowi. Wzrost PKB oznacza zazwyczaj dobry stan gospodarki, wzrost produkcji przemysłowej, przypływ inwestycji zagranicznych, wzrost eksportu. Czynnikiem sprzyjającym przyspieszeniu wzrostu jest m.in. redukcja stóp procentowych, przez z jednej strony obniżenie kosztów inwestycji, a z drugiej obniżenia kosztu i zachęcenia do kredytu konsumpcyjnego.